7 ZDAŃ NA KRZYŻU - SŁOWA ZADOWOLENIA
Poznanie śmierci krzyżowej Chrystusa jest ważne o tyle, o ile pragniemy żyć dla Niego. Im mniej rozumiemy wartość krzyża, tym trudniej nam ten krzyż nosić czy inaczej mówiąc żyć dla Boga.

Pan Jezus jest dla nas mądrością, która jest połączona z całkowitą radością. Jest to znamienne w porównaniu do najmądrzejszego człowieka Salomona, który mądrość łączył raczej z cierpieniem.
„To wam powiedziałem, aby radość moja w was była i aby radość wasza była pełna.” Jn 15,11
„Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem: Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego. Po tych słowach wyzionął ducha.” Łk 23,46
Słowa Pana Jezusa wyrażają zadowolenie, wiarę, pewność i miłość
Powierzył samego siebie Ojcu. Dlatego jesteśmy Jemu drodzy, tak jak drogi był dla Niego Jego Syn.
Wisząc na krzyżu Pan Jezus wypowiedział 7 zdań:
- 3 z nich dotyczyło ludzi:
a/ do złoczyńcy, że będzie z Nim w raju
b/ w trosce o matkę
c) przed ludem wyznaje „pragnę”
- 3 z nich dotyczyło Boga:
a/ do Ojca modlił się o tych, którzy Go zabijali
b/ wspominał o swoim smutku
c/ powierzył się swojemu Ojcu
Ostatnie siódme zdanie wypowiedział w triumfie „WYKONAŁO SIĘ” przed ludźmi, aniołami, diabłem
Proroctwo z Ps 31,2-6 wypełniło się:
„Panie, do Ciebie się uciekam,
niech nigdy nie doznam zawodu;
wybaw mnie w Twojej sprawiedliwości!
3 Skłoń ku mnie ucho,
pośpiesz, aby mnie ocalić.
Bądź dla mnie skałą mocną2,
warownią, aby mnie ocalić.
4 Ty bowiem jesteś dla mnie skałą i twierdzą;
przez wzgląd na imię Twoje kieruj mną i prowadź mnie!
5 Wydobądź mnie z sieci zastawionej na mnie3,
bo Ty jesteś moją ucieczką.
6 W ręce Twoje powierzam ducha mojego4:
Ty mnie wybawiłeś, Panie, Boże wierny!”
Każde ze zdań Chrystusa na krzyżu ma swoje wypełnienie w Starym Testamencie:
1/ Przebacz im, bo nie wiedzą co czynią – Iz 53,12 „wstawia się” – SŁOWA PRZEBACZENIA
„za to, że Siebie na śmierć ofiarował i policzony został pomiędzy przestępców.
A On poniósł grzechy wielu, i oręduje za przestępcami.” Iz 53,12
2/ dzisiaj ze mną będziesz w raju – zbawienie z grzechów – SŁOWA ZBAWIENIA
„ Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów»” Mt 1,21
3/ kobieto, oto twój syn – proroctwo Symeona – SŁOWA UCZUCIA I TROSKI
„A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu».” Łk 2,35
4/ Boże mój, Boże mój czemuś mnie opuścił – SŁOWA UDRĘCZENIA
„Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił? Daleko od mego Wybawcy słowa mego jęku.” Ps 22,2
5/ Pragnę – SŁOWA CIERPIENIA
„Dali mi jako pokarm truciznę, a gdy byłem spragniony, poili mnie octem” Ps 69,22
6/ wykonało się – SŁOWA ZWYCIĘSTWA – Ps 22,5-7
„ Niech ci udzieli, czego w sercu pragniesz, i wypełni każdy twój zamysł.
Chcemy się cieszyć z twego ocalenia i w imię Boga naszego podnieść sztandary.
Niech Pan wypełni wszystkie twoje prośby! 7 Teraz wiem2, że Pan wybawia swego pomazańca,
odpowiada mu ze świętych swych niebios, przez możne czyny zbawczej swej prawicy” Ps 22,5-7
7/Ojcze w ręce powierzam duch mego – SŁOWA ZWYCIĘSTWA i ZADOWOLENIA Ps 31,2-6

I. Pan Jezus powraca do społeczności z Ojcem
Ta społeczność została zerwana, kiedy Chrystus stał się dla nas ofiarą za grzech. Aż do krzyża miał doskonałą i nierozerwalną więź z Ojcem. Pan Jezus przyjął z rąk Ojca kielich:
„Na to rzekł Jezus do Piotra: «Schowaj miecz do pochwy. Czyż nie mam pić kielicha, który Mi podał Ojciec?»” Jn 18,11
Na krzyżu nadal trwał w społeczności do zdania – „Ojcze przebacz im”.
Przez 3 godziny cierpiał z ręki Boga – Bożej sprawiedliwości. Wtedy krzyczał „Boże mój, Boże mój czemuś mnie opuścił”. Teraz wszystko skończone, kielich wypity, a burza gniewu przeszła nad Chrystuse. I ponownie Zbawiciel trwał w społeczności z Ojcem, która już nigdy nie będzie złamana.
Wpierw Pan Jezus zwracał się do Boga: „Ojcze”. Chrystus nazywa go Ojcem od dzieciństwa „Lecz On im odpowiedział: «Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?» Łk 2,49
W kazaniu na Górze mówił „Ojcze” 17 x, natomiast w Ewngelii Jana w rozdziałach 14 do 16 - 45x , w rozdziale 17 - 6 x
Błogosławieństwo z miłości Ojcowskiej: „Ja w nich, a Ty we Mnie! Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał i żeś Ty ich umiłował tak, jak Mnie umiłowałeś.” Jn 17,23
On zaspakaja nasze potrzeby: „A Bóg mój według swego bogactwa zaspokoi wspaniale5 w Chrystusie Jezusie każdą waszą potrzebę. Flp 4,19
Wielkie błogosławieństwo, by wejść w relacje i przyjaźń z Bogiem, ponieważ przynosi radość.
„Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi1:
i rzeczywiście nimi jesteśmy. Świat zaś dlatego nas nie zna, że nie poznał Jego.”1 Jn 3,1
II. Doskonałe poddanie się Ojcu
Chrystus we wszystkim polegał na Ojcu i pozostawił nam przykład.
„Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. 30 Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie».” Mt 11,29
Czy tak jak Chrystus powierzyłem się Ojcu? Czy każdą dziedzinę życia poddałem Bogu?
„Z tej właśnie przyczyny znoszę i to obecne cierpienie, ale za ujmę sobie tego nie poczytuję, bo wiem, komu uwierzyłem, i pewien jestem, że mocen jest ustrzec mój depozyt4 aż do owego dnia” 2 Tym 1,12
„Paweł, sługa Chrystusa Jezusa, z powołania apostoł, przeznaczony do głoszenia Ewangelii Bożej,” Rz 12,1
Czy codziennie polegamy na Nim wiedząc, że bez Niego nic nie możemy uczynić? Codziennie uczymy się, że wszystko możemy w Chrystusie.
„Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić.” Jn 15,5
„Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia.” Flp 4,13
III. Miejsce wiecznego bezpieczeństwa
„Wszystko, co Mi daje Ojciec, do Mnie przyjdzie, a tego, który do Mnie przychodzi, precz nie odrzucę,” Jn 6,37
„Stało się tak, aby się wypełniło słowo, które wypowiedział: «Nie utraciłem żadnego z tych, których Mi dałeś»” Jn 18,9
Przez śmierć Chrystusa zostaliśmy przyjęci przez Ojca. W Jego ręku mamy wieczne bezpieczeństwo:
„Ojciec mój, który Mi je dał, jest większy od wszystkich5. I nikt nie może ich wyrwać z ręki mego Ojca.” Jn 10,29
Tutaj okazuje się nasza wiara. Sami jesteśmy słabi, ale jesteśmy trzymani przez moc Bożą:
„Wy bowiem jesteście przez wiarę strzeżeni mocą Bożą dla zbawienia, gotowego objawić się w czasie ostatecznym.” 1 P 1,5

IV. Błogosławieństwo społeczności z Bogiem
Chociaż Jego ciało było bliskie śmierci.

CDN ....