Bóg słyszy płacz odrzuconych, wzgardzonych i pokrzywdzonych. Zapewnia, że będzie małą świątynią, pomimo ucisków, samotności i niezrozumienia przez braci i siostry w Panu.  Czy można mieć świątynię i żyć bez Boga lub czy można żyć z Bogiem bez świątyni? Odpowiedź w poniższym rozważaniu Słowa.

 Za czasów Ezechiela był jeden zbór izraelski i jedna wspaniała świątynia w Jerozolimie. Gdy jednej grupie wierzących źle powodziło się, ponieważ byli na przymusowej emigracji mieszkańcy Jerozolimy wykluczyli ich z dziedzictwa fałszywie oskarżając, że odeszli od Boga do świata. 

***

"Pan skierował do mnie te słowa: 15 «Synu człowieczy, oto do braci twoich, do zesłanych wraz z tobą, do wszystkich pokoleń izraelskich, do ogółu mawiali mieszkańcy Jerozolimy: "Oddaleni jesteście od Pana. Ziemia ta nam została oddana w posiadanie". 16 Dlatego mów: Tak mówi Pan Bóg: Wprawdzie wygnałem ich pomiędzy narody i rozproszyłem po krajach, jednak przez krótki czas będę dla nich (małą) świątynią w tych krajach, do których przybyli" Ezech 11,14-16

Dlaczego Bóg skierowuje te Słowa? Bóg usłyszał, że jedna grupa ludu Bożego znieważyła innych w powodu przymusowej emigracji. Są wierzący, którzy gardzą innymi tylko dlatego, że im się nie powodzi. "ten kto jest bliski upadku, to pochodnia wzgardzona w umyśle tego, który żyje w pokoju (dostatku)" Job 12,5

"Nie sądźcie, abyście nie byli sądzeni. 2 Bo takim sądem, jakim sądzicie, i was osądzą; i taką miarą, jaką wy mierzycie, wam odmierzą" Mt 7,1n

Nie jesteśmy sędziami innych. Mamy dbać o swoje życie z Bogiem i być wzorem dla innych oraz żyć w posłuszeństwie Bogu. Noe nie krytykował innych jak żyją, jak są beztroscy, ale wykonywał swoją pracę i był jej wierny. Unikajmy krytycyzmu, osądu i zgorzknienia.

Pan usłyszał myśli mieszkańców Jerozolimy. Dlatego posłał proroka do ludu na emigracji w celu przekazania im pocieszającego poselstwa.

1. Nie krytykuj, nie osądzaj innych wierzących tylko dlatego, że:

-  są w procesie karcenia - to normalny proces w życiu dzieci Bożych "Bo kogo miłuje Pan, tego karze, chłoszcze zaś każdego, którego za syna przyjmuje" Heb 12,6 Bóg wychowuje nas i przeprowadza przez rozmaite doświadczenia, ponieważ kocha nas. To karcenie nie jest

• dla naszego zniszczenia, ale dla zniszczenia tego co cielesne
• dla naszego odrzucenia, ale oczyszczenia
• dla naszego przekleństwa, ale czystości
• na długo, ale na "krótki czas"

-  mieszkają/ są w innym miejscu - to Bóg decyduje gdzie kto mieszka. On może dać i może w jednej chwili zabrać Cię z tego do innego miejsca z powodu swojego celu. Filip nie złościł się, że Bóg zabrał go w kulminacyjnym czasie przebudzenia w Samarii i wysłał na pustynię dla ... jednego człowieka "Wstań i idź około południa na drogę, która prowadzi z Jerozolimy do Gazy: jest ona pusta» - powiedział anioł Pański do Filipa. Podejdź i przyłącz się do tego wozu! (Egipcjanina)» - powiedział Duch do Filipa." Dz Ap 8,26

- żyją w niedostatku i niewygodzie nie mając własnej strefy bezpieczeństwa (w odmiennej kulturze, innym języku, innych zwyczajach).

 

2. Bóg jest "małą światynią" dla odrzuconych i samotnych

Wielka świątynia była na górze Syjon - była radością dla całego świata. Została zbudowana przez Salomona w centralnym miejscu Jerozolimy. Wszyscy ze wszystkich stron świata przychodzili do jedynego miejsca obecności jedynego Boga. Tam zstępowała chwała Boża. Ale ten sam Bóg przez swojego proroka zapewnił, że otoczy swoją obecnością swój lud będący daleko od Jerozolimy.

Czym jest świątynia dla wierzących?

• miejscem ucieczki  - Joab chroniąc się przed niechybną śmiercią z ręki Salomona uciekł do świątyni. Oprócz świątyni były za czasów Starego Testamentu miasta schronienia "ucieczki". Dopóki złoczyńcy przebywali w takim mieście, dopóty czuli się bezpieczni.

Odtąd bez względu na miejsce zamieszkania Bóg będzie dla wierzących ucieczką przed każdym niebezpieczeństwem. Możemy uciec:

a/ od grzechu do Boga w Jezusie Chrystusie

b/ od oskarżeń ze strony sumienia do Jego przebaczającej miłości

c/ codziennych trosk do Niego który troszczy się o nas

d/ od oskarżeń szatana do obrońcy Pana Jezusa

e/ od samego siebie - egoizmu do Boga

• miejscem uwielbienia  - to miejsce, gdzie Boża obecność jest szczególnie manifestowana. Jest to święte miejsce, gdzie przebywa Bóg i spotykał się ze swoim ludem. Miejsce akceptacji modlitw, składanych ofiar na świątynnym ołtarzu, uwielbienia.

Bóg nie każe tym, którzy są na emigracji budować kolejnej świątyni. On powiedział, że sam będzie im świątynią. Naszym miejscem uwielbienia może być łożko, ogród, kuchnia, samochód, droga do pracy. Kiedy żyjesz blisko Boga, trwasz w Nim nie potrzebujesz szczególnych świętych miejsc do spotkania z Bogiem. Każde miejsce, by uwielbiać Boga jest dobre. Zapoznaj się z historią brata Lawrance. Myślał, że Boga można spotkać tylko w seminarium. Okazało się, że spotkał Boga w kuchni na zmywaku i tam doświadczył Jego obecności. Sam Bóg był miejscem uwielbienia.

• miejscem wyciszenia  - miejsce przenajświętsze jest oddzielonym miejscem w swiątyni - tam jest cisza, której nic nie jest w stanie zakłócić. To miejsce nie jest okazałe, a raczej małe. Raz do roku arcykapłan wchodził tam, gdzie zstępował Boża chwała. Bóg przemawiał w ciszy.

• miejscem wyczekiwania Pana - jesteśmy w skupieniu, by usłyszeć Boga. W normalnym życiu ciągle nam coś przeszkadza, znajomi, praca, telefon."będę dla was małą świątynią"  - Jeśli chcesz być z Bogiem, musisz zostawić na pewien czas najbliższych . Jeśli chcesz wzrastać w społeczności z Bogiem rozmawiaj z Nim jak z Przyjacielem. Wtedy on będzie pokrzepieniem, gdy masz gorączkę, ukojeniem w obciążeniu i zmęczeniu.

• miejscem miłosierdzia - kiedy arcykapłan przechodził przez zasłonę wchodził do tronu miłosierdzia, będąc pokropiony krwią mógł zbliżyć się do Boga miłosierdzia w celu okazania przebaczenia. Dlatego w Bogu mamy dostęp do trony łaski i miłosierdzia

"Przybliżmy się więc z ufnością do tronu łaski, abyśmy otrzymali miłosierdzie i znaleźli łaskę dla [uzyskania] pomocy w stosownej chwili." Hebr 4,16

• miejscem świętości - codzienne sprawy, brudne rozmowy, w których jesteśmy choćby słuchaczami skażają umysł. Brudne rozmowy, zakrapiane wulgaryzmami lub nieprzyzwoitymi żartami. To miejsce jest wolne od pustych i brudnych słów. Świętość Jego obecności wypełnia nasz umysł, myśli, serce i działania. Cel nie uświęca środków. Święte cele są realizowane przez świętych ludzi w święty sposób. Inaczej jest kompromis ze światem.

• miejscem oczyszczenia  - sam Bóg oczyszcza swój lud. Czy Pan Jezus nie wziął ręcznika i nie obmył nas? "Potem nalał wody do miednicy. I zaczął umywać uczniom nogi i ocierać prześcieradłem, którym był przepasany. 6 Podszedł więc do Szymona Piotra, a on rzekł do Niego: «Panie, Ty chcesz mi umyć nogi?» 7 Jezus mu odpowiedział: «Tego, co Ja czynię, ty teraz nie rozumiesz, ale później będziesz to wiedział». 8 Rzekł do Niego Piotr: «Nie, nigdy mi nie będziesz nóg umywał». Odpowiedział mu Jezus: «Jeśli cię nie umyję, nie będziesz miał udziału ze Mną»." Jn 13,5-8

• miejscem społeczności i objawienia - "Wy natomiast macie namaszczenie od Świętego i wiecie wszystko" 1 Jn 2,20 "Ale to namaszczenie, które otrzymaliście od Niego pozostaje w was i nie potrzebujecie, aby was ktoś uczył. Lecz jak to namaszczenie uczy was o wszystkim (...), tak w nim trwajcie" w.27 W Najświętszym miejscu świątyni Bóg przemawiał do arcykapłana raz w roku, po czym wychodził ze świątyni i błogosławił lud, który stał na zewnątrz.

Dzisiaj mamy przywilej jako wierzący w doskonałą i niepowtarzalną ofiarę Pana Jezusa złożoną raz na zawsze na krzyżu, że możemy pójść bezpośrednio do Chrystusa. On jest jedynym Pośrednikiem "Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek, Chrystus Jezus" 1 Tym 2,5 Jeśli czegoś potrzebujesz idź bezpośrednio do Pana. Nie polegaj na stworzeniu - idź prosto do Stwórcy.

Jeśli straciłeś rodzinę, przyjaciół, znajomych, dom, nadzieję znajdź w Bogu swoją małą świątynię. Spotkaj się z Nim w wierze, pokornej miłości w modlitwie. "Panie jest jeszcze tyle pracy Ducha Św. w moim życiu. Spraw bym mógł znajdować Ciebie w każdym miejscu i każdym czasie"

Wnioski:

1/ Pan będzie małą świątynię. W wizji niebiańskiego miasta nie będzie dosłownie świątyni. Będzie nią obecność Boga i Baranka "A świątyni w nim nie dojrzałem: bo jego świątynią jest Pan Bóg wszechmogący oraz Baranek" Ap. Jn 21,22 Bóg naucza swój lud w sprawie znaczenia świątyni poprzez Stary i Nowy Testament uczy nas w sposób stopniowy:

a/ w związku z proroctwem Pana Jezusa o zniszczeniu świątyni oraz rozproszeniu Żydów po świecie  została ona zastąpiona na synagogami - miejscami uwiebienia Jedynego Prawdziwego Boga.

b/ Pan Jezus wprowadza nowy sposób uwelbienia Boga - "Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. 22 Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. 23 Nadchodzi jednak godzina, owszem już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli chce mieć Ojciec. 24 Bóg jest duchem: potrzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie»." Jn 4,21-24

c/ Jego wszechobecność pozwala na uwielbianie Go wszędzie i w każdym czasie. "Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich»." Mt 18,20 Brak podziału na życie duchowe i światowe, Skoro Duch Św. meszka w wierzących nie ma mowy o sacrum i profanum. "do Kościoła Bożego w Koryncie, do tych, którzy zostali uświęceni w Jezusie Chrystusie i powołani do świętości wespół ze wszystkimi, którzy na każdym miejscu wzywają imienia Pana naszego Jezusa Chrystusa, ich i naszego" 1 Kor 1,2

2/ Paradoks tekstu z Ezechiela 11,15n polega na tym, że mieszkańcy Jerozolimy byli w świątyni, ale bez Boga; natomiast ci, którzy mieli Boga nie mieli świątyni. Ich świątynią był sam Bóg. "Oto stoję u drzwi i kołaczę: jeśli kto posłyszy mój głos i drzwi otworzy, wejdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze Mną." Ap Jn 3,20  Słowa te zostały zaadresowane do kościoła w Laodycei.

Czy można być w kościele bez Boga, który został na zewnątrz? Niech naszą chlubą będzie raczej to, że sam Chrystus jest naszą świątynią. "Nie głosimy bowiem siebie samych, lecz Chrystusa Jezusa jako Pana, a nas - jako sługi wasze przez Jezusa" 2 Kor 4,5

Podsumowanie:

1/ Czy Pan Jezus Chrystus jest Twoją świątynią? Jeśli tak czy słyszysz jak do Ciebie mówi? "Pan Bóg budzi mnie każdego ranka, bym słuchał jak uczniowie." Iz 50,4

2/ Czy znajdujesz w swoim sercu miłość do Boga "rzekł Jezus do Szymona Piotra: «Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci?»" Jn 21,15